Tuesday, February 18, 2014

అనుభూతి2

                                                    


         
ఇవంతా నిజమేనా? యని రాజీ అడిగింది. ఇన్ని విషయాలు మీరెప్పుడూ చెప్ప లేదు. అయినా,  ఎవరో ఎదో చెబుతారు, మనము తలాడించి వచ్చేస్తాము, ఆ తరువాత అంతా మరిచి పోతాము. అని యన్నాది.
అమ్మయ్యా! ఇన్నాళ్ళకు నీ నుండి ఒక ప్రశ్న వచ్చినది. నేను  ఎప్పుడు చెప్పాలనుకున్నా, నీవు అంత ఆసక్తి చూపించ లేదు, మొదట్లో నే వాటిని ఖండించే దానివి. అయినా నీ అనుమానాలన్నీ ఆయనే తీరుస్తాడు. రేపు మళ్ళీ వెళ్ళుతున్నాము  కదా!
ఎలా కుదురుతుంది? మనకు ఆయనతో మాట్లాడే అవకాశము ఉంటుందా?
ప్రయత్నము  చేద్దాము. కుదరక పొతే నీకు నేనే దిక్కు.



మర్నాడు మళ్ళీ వెళ్ళినపుడు గోపాలము నిర్వాహకులను కలవాలని వెళ్ళినాడు. స్వామీజీ ని వ్యక్తిగతముగా కలవాలని అక్కడికి వెళితే అక్కడ తన లాగే చాలా మంది యున్నారు. నిర్వాహకులు రాత్ర ౧౦ గంటల వరకు అందరికి అందు బాటు లో యుంటారని అప్పుడు కలియ వచ్చని చెప్పినారు.
ఇక్కడ రాజీ కి అన్నీ చాలా ఆశ్చర్యముగా కనిపిస్తున్నాయి. ఇవన్నీ నిజముగా యున్నాయా? ఇవి కన్పిస్తాయా? లేక పొతే ఇవి అన్నీ కూడా జానపద కథల లాంటివేనా?
ఈ విషయాలు తెల్సుకున్నందు వలన లాభమేమిటి? అందరూ మాట్లాడే మోక్షము వీటి వలన లభిస్తుందా?
ఎప్పుడూ తనకు చిరాకు కలుగుతుంది. దీనికి కూడా వైద్యము ఉందా?
ఈ లోపల ఉపన్యాసము మొదలయింది.
   ఈ దేహాన్ని భౌతిక దేహమన్నారు. దీనిని పై వాటికి అనుసంధానము చేయడానికి యుండే కంటికి కనిపించని దేహాన్ని సూక్ష్మ లేదా లింగ దేహము అని అన్నారు.
          ఈ దేహానికి భౌతిక మయిన అనుభవము కావాలి. సమయానికి తిండి కావాలి, కాస్త విశ్రాంతి కావాలి అవి నెరవేరిన తరువాత నిద్ర పోవాలనుకున్న దీనిని కామ దేహము కొన్ని అనుభవాలకొరకు ప్రేరే పిస్తుంది. అది కోరిక కావచ్చును, ఆవేశము కావచ్చును. ఈ విధముగా కామ దేహము దీనిని నియంత్రించడానికి ప్రయత్నిస్తుంది. కామ దేహాన్ని కేంద్రీకరిస్తే పనులవుతాయి, కానీ ఎక్కువ శక్తి ఖర్చు అవుతుంది.. తక్కువ స్థాయి తాంత్రికులు దీనినే ఉపయోగిస్తారు.
          దీనిని ప్రశాంత స్థితికి తీసుకొని వస్తే మనలో వివేకము మేలుకుంటుంది. మనో దేహము ముందుకు వస్తుంది. అందులో కూడా విపరీతముగా ఆలోచించి తల నొప్పి తెచ్చుకొన వచ్చును. అదుపులో యున్న మనస్సు మంచి స్నేహితుడు లాటిది.
          ఋషులు మనస్సును అగ్నితో పోల్చినారు. ఘర్షణ లేదా రాపిడి వలన వచ్చింది చాలా తక్కువ స్థాయి దయితే మనస్సు ఏడవ స్థాయికి (అంటే అన్నిటి కంటే పై స్థాయి ) చెందిన అగ్నిగా ఋషులు భావించినారు. అటువంటి మనస్సును మచ్చిక చేసుకుంటే అది మనకు ఎటువంటి పనులనయినాచేసి పెడుతుంది.
ఇంతలో ఒకరు ఒక చీటీ తెచ్చి ఆయన కిచ్చినారు. ఆయన మళ్ళీ కొన సాగించినారు.
ఇప్పుడే ఒక ప్రశ్న వచ్చినది. ఇవంతా నిజముగా యున్నాయా, లేదా ఇది కొంత మంది  సృష్టించిన ఒక కల్పనా? అని. మీరు ఎటువంటి మొహమాటము లేకుండా అడిగితేనే మేము చెప్పే వాటికి విలువ యుంటుంది. మీరు పరీక్షించి తెలుసుకొనే స్థితికి వచ్చి, మీరు ఋజువు చేయ గలిగితేనే మీకు ఇంకొకరికి చెప్పే హక్కు యుంటుంది. ఫలానా వారు ఇలా చెప్పినారు అని మీరు నమ్మ వచ్చును. కానీ మీరు ఇంకొకరికి చెప్పాలంటే ముందు మీకు మీరు పరీక్షించు కోవాలి.
ఈ విద్యలు భారత దేశపు ఋషులకు పూర్తిగా ఎరుకలో యున్నవే. కానీ ఆశ్రమాలకే పరిమితమయినాయి. ఈ ఆధునిక కాలములో ఫిలిప్పీన్ కు చెందిన మాస్టర్ చోవా కుక్ సూయి ద్వారా ఈ విద్య  ఒక ప్రణాళిక రూపములో నేర్ప బడుతున్నది. ఆ పద్ధతులతో మీరు ఏ విభిన్న దేహాలను మీ చేతులతో తాకి చూడ వచ్చును. మరొక శిక్షణ ద్వారా మీరు వీటిని మీ కళ్ళతో చూడ వచ్చును. వీటికి సంబంధించిన సాహిత్యము మీకు దివ్య జ్ఞాన సమాజములో విస్తారము గా దొరుకుతుంది. అయినా మీ ఆసక్తి ననుసరించి మీకు కొన్ని చిన్న పద్ధతులను సూచనా ప్రాయముగా ఒక రోజు నేర్పించ గలను.  ఇంకేమయినా ప్రశ్నలుంటే అడుగ వచ్చును.
          ఇప్పుడు అందరూ ధ్యానము, ధ్యానము అని అంటునారు. ధ్యానమంటే ఏమిటి? ఎలా చేయాలి? రాజీ లేచి అడిగింది.
          అందరూ ధ్యానము చేస్తున్నా మన్న వారే. కానీ ఈ ప్రశ్నను ఎవరూ అడగ లేదమ్మా! తనకు నచ్చిన వాటి మీదనే దృష్టి పెట్టి యుంచి ఆ దృష్టి మరల్చకుండా అది తన కు సిద్ధించే వరకు అలాగే యుండడము ధ్యానములో మొదటి మెట్టు. కానీ అది సరి అయిన పధ్ధతి కావచ్చును కాక పోవచ్చును.  దానికొరకు ఆవేశము గా ప్రయత్నము చేస్తే మనో దేహము పాత్ర కంటే కామ దేహము పాత్ర ఎక్కువ యుంటుంది . ఇది సరి అయిన పధ్ధతి కాదు.మన మనస్సులోకి ఇంకా లోతుగా వెళ్ళాలి. జీవితములో సంఘర్షణ ఎదురయినపుడు మనస్సు దానినే తలచుకొని క్రుంగి పొతున్నపుడు, ఆ మనస్సుకు శిక్షణ ఈయాలి. ఈ సమస్యలకు దారి చూపేది ధ్యానము. దేని పైనా దృష్టి పెట్ట వచ్చును. కానీ మనిషికి జీవిత పర్యంతము వచ్చే తోడూ శ్వాస మాత్రమే. అందుకే పతంజలి కానీ, విజ్ఞాన భైరవ తంత్రములో శివుడు కానీ శ్వాసను ఆలంబనగా తీసుకోవడాన్ని సుచిన్చినారు.
          సమస్యలతో కొట్టుకుంటున్న మనస్సు ఒక సారి ఈ ఆలంబనను పట్టుకోగానే నిశ్చలత్వము లోనికి వెళుతుంది. అందు వలన మనస్సు ఎటువంటి శక్తిని ఉపయోగించుకోలేదు.
          ఈ రకముగా ప్రశాంతత మొదటి ప్రయోజనముగా లభిస్తుంది. అందుకే గుండె పోటు ఉన్న వాళ్ళు ధ్యానము వైపుకు వస్తారు.
          భౌతిక దేహము తో ఎదుటి వాళ్ళను తిట్టి, కొట్టి  తనకు కావలసినవి సాధించు కొన వచ్చును. కామ దేహముతో ఆవేశము తో సాధించు కొన గలిగిన కోరికలను తీర్చు కొన వచ్చును. కానీ ప్రశాంతముగా మనస్సు నుప యోగించు కొనుట ఎవరికీ చేత కావటము లేదు.  మనస్సు ఆలోచన  లోనికి దింపి తిప్పి, తిప్పి, అలసట కలిగించి నిద్ర లోనికి దింపుతుంది.
          దానిని నియంత్రించుకుంటే ప్రశాంతత ఏర్పడుతుంది. దీని వలన ఇతర సూక్ష్మ దేహాలు కూడా శుద్ధి అవుతాయి. మనో నేత్రము తెరచుకొని మనము అనుకున్న స్థలాలను, దృశ్యాలను మన కామ దేహము ఎక్కడికి కదలకుండానే చూడ వచ్చును. మరికొంత ముందుకు వెళ్లి మానసిక సృజనాత్మకత లేదా క్రియేటివ్  విజువలైజేషన్ ద్వారామన ఉహాలను యథార్థము చెసుకొన వచ్చును. ఇప్పుడు దీనిని ఒక విద్య గా ప్రచారము చేస్తూ కొంత మంది లక్షలు ఆర్జిస్తున్నారు. అయినా మనో దేహమును వాడుకొనుట ఎవరికీ సాధ్యము కావటము లేదు. ఆయన ఆగినారు.
          ఇంకొకరు లేచి భౌతిక, కామ దేహములను ఉపయోగించు కొనుటగురించి చెప్పినారు. అలాగే  మనో దేహమును ఉపయోగించుకోనుట  గురించి మరి కాస్త వివరించండి.
          అదే చెప్పాలను కున్నాను. ఎదో యొక ధ్యాన పద్ధతిలో మనస్సును ప్రశాంతత కు తీసుకొని వెళ్ళండి. అప్పుడు మీకు చాలా ఇష్టమయిన శబ్దాలు లేదా దృశ్యాలు మరేదయినా కావచ్చును, మీకు అనుభవము  లోనికి వస్తాయి. వాటిని మీరు పట్టించుకోకండి.  అప్పుడు మీకు ఏవి అవసరమో అవే కనిపిస్తాయి. ఇంతకు ముందు మీరు మీకు గుర్తు యున్నారు. ఇంకా మీరు ఎవరో మరిచి పోయే స్థాయిలో ఒక ఆనంద స్థితి వస్తుంది. ఇది ఒక అద్భుతమయిన అనుభూతి. అది దేహానికి సంబంధించ్నది కాదు. సుఖము కాదు.దానిని వర్ణించుటకు మాటలుండవు. దీనినే యతో వాచో నివర్తంతే అప్రాప్య మనసా సహా అని  వేద ఋషులు చెప్పినారు.. అంటే ఎక్కడయితే దేని నయితే నిర్వచించడానికి మాటలుండవో ఆ స్థితి.
          అంతే కాదు, అక్కడ అద్భుతమయిన వెలుతురు. అక్కడ సూర్యుడుండడు, చంద్రుడుండడు, మనము జీవించే లోకము కూడా అక్కడుండదు. అక్కడున్నదొక్కటే, ఆనందం, ఆనందం, ఆనందం. ఆ స్థితి లో మీరు ఒక ఋషి స్థాయిని అందుకుంటారు.
          అప్పుడు మీ మనో దేహము మిమ్ములను ఆడించదు. అది మీ చేతిలో బానిస గా పని చేస్తుంది. ఆ అనుభూతిని మీరందుకున్న తరువాత మీ మనస్సు మిమ్ములను అనుసరిస్తుంది. మీరనుకున్న వాటిని సృజిస్తుంది.    చాలా? స్వామీజీ ఒక తాదాత్మ్య స్థితి లోనికి వెళ్లి పోయినారు.
          అనుమానాలతో యున్న రాజీ కూడా తను కూడా ఒక తాదాత్మ్య స్థితిని చవి చూసింది.
                              


   -----------------------------------------------------
ఉపన్యాసము బాగుందా? ఇంకేమన్నా ప్రశ్నలున్నాయా?

ఇంక అడిగేది, వినేది ఏమీ యుండవు. చేయడమే. రాజీ పైకి లేచినది.

No comments:

Post a Comment